آخرین اخبار : 

خاک مقدس، خاک کربلا

خاک مقدس، خاک کربلا

کربلا

طبق روایات تمام انبیاء (صلوات الله علیهم اجمعین) به دشت کربلا رفته و آنجا را زیارت نموده‌اند و چنین فرموده‌اند:

«فیک یدفن القمر الازهر»(کامل الزیارات ابن قولویه، ص۶۶، باب ۲۱) در تو ماه درخشان دفن خواهد شد.

شیخ حر عاملی(ره) در کتاب وسایل الشیعه روایتی را با این مضمون ذکر می‌فرماید:

«أن الله عوض الحسین من قتله أربع خصال جعل الشفاء فی تربته و إجابته الدعاء تحت قبته و الائمه من ذریته و أن لا تعد أیام زائریه من أعمارهم» (وسایل الشیعه، ج۱۴، ص۵۳۷) همانا خداوند چهار چیز را به عوض قتل حسین بن علی (ع) قرار داد: شفا را در خاکش، اجابت دعا را در حرمش و ائمه علیهم السلام را از فرزندانش قرار داد و اینکه روزهای زائرینش جزء عمرشان محاسبه نخواهد شد.

هرثمه می‌گوید: همراه امیرالمومنین(ع) بودیم که به مکانی ـ دشت کربلا‌ـ رسیدیم. حضرت توقف فرموده و مقداری خاک برداشتند و بوئیدند سپس فرمودند: [تا اینجا ص ۱۷۲ کتاب]

«واهاً لک أیها التربة لیحشرن منک اقوام یدخلون الجنة بغیر حساب»(مجالس المواعظ، شیخ جعفر شوشتری، ص۵۲) خوشا به حال تو ای خاک چرا که افرادی در تو مدفون خواهند شد که روز قیامت بدون حساب وارد بهشت خواهند شد.

در خصوص قداست تربت امام حسین(ع) روایات بسیاری در منابع معتبر وجود دارد از جمله اینکه امام صادق(ع) می‌فرماید:

«موضع قبر الحسین منذ یوم دفن فیه روضة من ریاض الجنة» (من لایحضره الفقیه ج۲، ص۶۰۰) محل دفن حسین(ع) روزی که در آن دفن شد، باغی از باغهای بهشت است.

و نیز فرموده‌اند: «إن طین قبر الحسین مسکة مبارکة» (مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۳۳۴) همانا تربت حسین(ع) مُشک مبارک است.

نسبتی که این خاک با وجود پاک و مقدس امام حسین(ع) دارد باعث گردیده که دارای احترام خاص باشد و نهی از خرید و فروش آن حاکیست که این قداست و احترام همواره بایستی حفظ شود. امام صادق(ع) می‌فرمایند:

«من باع طین قبر الحسین(ع) فإنه یبیع لحم الحسین(ع) و یشتریه»(وسایل الشیعه، ج۲۴، ص ۲۲۸ به نقل از کتاب نماز جلوه گان نور محمد(ص) و آل محمد، تألیف محمد دولتی، ج۱، ص ۱۵۸) هر کس که تربت حسین(ع) را بخرد گویا که گوشت بدن امام حسین(ع) را خرید و فروش کرده است.

واعظ و عارف بزرگ شیخ شوشتری در مورد تربت کربلا می‌فرماید:

«تربت کربلا امتیازی دارد که حتی خاک مدینه و نجف آنرا دارا نیست، تربت هیچکس را قبل از دفن، کسی زیارت نکرده اما روایت است که کربلا را همه‌ی پیامبران زیارت کرده‌اند یک امتیاز دیگر آن است که سجده بر تربتش تا هفت طبقه زمین را نورانی [تا اینجا ص ۱۷۳ کتاب] می‌کند و مستحب است که تربت کربلا را به حنوط میت مخلوط نمایند» (مجالس المواعظ، شیخ جعفر شوشتری، ص ۸۷)

همچنین در لسان روایات، خواص و فوایدی همچون درمان بیماری، امان به هنگام هراس برای این تربت پاک ذکر شده است.

امام صادق(ع) می‌فرماید:

«إن الله جعل تربة الحسین شفاء من کل داء و أمانا من کل خوف»(وسایل الشیعه، ج۱۴، ص۵۲۲) همانا خداوند تربت حسین(ع) را شفای از هر بیماری و امان از هر ترسی قرار داد.

و در جای دیگر فرمودند:

«فی طین قبر الحسین شفاء من کل داء و هو الدواء الاکبر» (من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۵۹۹) در تربت قبر حسین(ع) شفای از هر بیماری است و آن بزرگترین داروست. [تا اینجا ص ۱۷۴ کتاب]

امام کاظم(ع) می‌فرمایند: «إن کل تربة لنا محرمة إلا تربة جدی الحسین بن علی (ع) فأن الله عزوجل جعلها شفاء لشیعتنا و اولیائنا»( وسایل الشیعه، ج۱۴، ص ۵۲۹) همانا خوردن هر خاکی برای ما حرام است مگر تربت جدم حسین(ع) پس همانا خداوند متعال آنرا شفا برای شیعیان و دوستداران ما قرار داد.

در این فرمایش، امام(ع) اثر شفا بخشی تربت حسینی(ع) را برای شیعیان و دوستداران ائمه(ع) می دانند.

شرط دیگری که به منظور استشفاء از تربت سیدالشهداء(ع) لازم است، رعایت برخی آداب ظاهری در استفاده از آن است. بعنوان مثال در روایت زیر خواندن دعا به هنگام استفاده از تربت کربلا سفارش شده است.

امام صادق(ع) فرمودند:

«إذا أکلته فقل اللهم رب المبارکة و رب الوصی الذی واردته صل علی محمد و آل محمد و جعله علماً نافعاً و رزقاً واسعاً و شفاء من کل داء» (من لایحضره الفقیه، ج۲، ص ۶۰۰) هنگامی که تربت حسین(ع) را می خوری بگو: ای خدایی که رب این خاک مبارک و رب رسول اکرم(ص) می باشی بر محمد و آل او درود فرست و آنرا علمی نافع و رزقی واسع و شفا از هر بیماری قرار بده.

علاوه بر آنچه بیان گردید، خوردن تربت پاک حسینی(ع) بایستی به نیت استشفاء جهت امراض روحی و جسمی باشد و در غیر آن جایز نیست بطوریکه امام صادق (ع) می‌فرمایند:

«من أکل من طین قبر الحسین(ع) غیر مستشف به فکأنما أکل من لحومنا»(وسایل الشیعه، ج۲۴، ص ۲۲۹ به نقل از کتاب نماز جلوه گان نور محمد(ص) و آل محمد، تألیف محمد دولتی، ج۱، ص ۱۵۸)هر کس که تربت قبر حسین(ع) را به غیر از طلب درمان بخورد گویا که گوشت ما اهل بیت را خورده است. [تا اینجا ص ۱۷۵ کتاب]

اما در خصوص ثواب ذکر با تسبیح تربت، امام صادق(ع) می‌فرمایند:

«من کانت معه سبحة من طین قبر الحسین(ع) کتب مسبحاً و إن لم یسبح بها» (وسایل الشیعه، ج۵، ص۳۴۶) هر کس که تسبیحی از تربت حسین(ع) همراهش باشد برای او ثواب تسبیح نوشته می شود ولو اینکه ذکری نگوید.

و نیز صادق آل رسول(ص) فرمودند:

«من أدار سبحة من تربة الحسین(ع) مرة واحدة بالاستغفار أو غیره کتب الله له سبعین مرة و أن السجود علیها یخرق الحجب السبع» (وسایل الشیعه، ج۶، ص۴۵۹) هر کس که یکبار تسبیح حسینی(ع) را بگرداند و استغفار کند یا ذکر دیگری بگوید خداوند ثواب آنرا هفتاد برابر می‌کند و همانا سجود بر آن حجابهای هفتگانه را پاره می‌کند.

… در خصوص ثواب سجده بر مهر کربلا شهید ثانی در مستدرک می‌فرماید:

«أن السجود علی التربة الحسینیة تقبل به الصلاة و إن کانت غیر مقبولة لولا السجود علیها»‌( مستدرک الوسائل، ج۴، ص۱۲) همانا سجده بر تربت سیدالشهداء(ع) موجب قبولی نماز می‌شود هر چند که اگر سجده بر آن نمی‌بود آن نماز مورد قبول واقع نمی‌شد.


ارجاعات


 

1ـ از کتاب: عدد مقدس (تقدس عدد چهل در آینه روایات)/ نویسنده: عبدالرضا طرزی/ انتشارات رزقی، بیرجند/ چاپ دوم ، بهار ۱۳۹۰/ ص ۱۷۲و۱۷۳و۱۷۴و۱۷۵و۱۷۶

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.