آخرین اخبار : 

تاریخچه براندازی نرم

تاریخچه براندازی نرم

تاریخچه جنگ نرم

{در تاریخ معاصر جهان، نمونه‌های مختلفی از براندازی نرم رخ داده است. تلاش انگلیس و عوامل وابسته آن برای ایجاد انحراف در نهضت مشروطیت ایران از جمله این نمونه‌هاست. در جریان این نهضت تلاش شد تا به کمک فعالیتهایی مانند نفوذ در سطوح بالای نهضت‌، ایجاد بدبینی و دو‌دستگی، مشروطیت از مسیر واقعی خود که ایجاد عدالت برای مردم بود، دور افتد و در مسیری قرار گیرد که بر اثر شدت گرانی‌ها، قحطی‌ها و هرج و مرج، زمینه برای کودتای دیکتاتوری به نام رضاخان فراهم شود.

در نهضت ملی شدن صنعت نفت نیز برخی سازمان‌های جاسوسی غربی، مستقیم یا غیرمستقیم با برخی روزنامه‌ها تماس برقرار کرده و آنها را در مسیر اهداف براندازانه خود، علیه دولت مصدق هدایت می‌کنند و سرانجام با کودتایی مشابه براندازی نرم، آن را ساقط می‌کنند.

یادآور می‌شود کودتای فوق از نوع کودتاهای رایج جهان نبود که توسط عده‌ای از[تا اینجا صفحه ۱۶۱ کتاب] نظامیان انجام می‌شود؛ بلکه نمونه بارزی از براندازی نرم بود که با تظاهرات افرادی انجام شد که عده‌ای از آنان، را اشرار و اوباش تشکیل می‌دادند.

نمونه تازه‌تری از براندازی نرم را در اتحاد جماهیر شوروی سابق می‌توان دید. دولت آمریکا در دهه ۱۹۷۰ برای مقابله با خطر شوروی “کمیته خطر جاری” را تأسیس کرد. گروهی از سناتورهای آمریکایی، مسئولان ارشد وزارت خارجه، اساتید برجسته علوم سیاسی، موسسه مطالعاتی “امریکن اینترپرایز” و گروهی از مدیران با سابقه سیا و پنتاگون اعضای این کمیته را تشکیل می‌دادند.

کمیته خطر جاری برای مقابله با شوروی سابق، طرح براندازی نرم و فروپاشی از درون را پیشنهاد داد که در آنجا نتیجه داده و منجر به فروپاشی این ابرقدرت شد.

تازه‌تر از این موارد، انقلاب‌های رنگینی بود که توسط آمریکا و اغلب با پشتیبانی “بنیاد جامعه باز” جرج سوروس ثروتمند مشهور و صهیونیست آمریکایی انجام شد. سوروس روی کاندیدای خاصی برای انتخابات ریاست جمهوری سرمایه‌گذاری می‌کرد و عده‌ای از متخصصان تبلیغات انتخاباتی از غرب هم اجیر می‌شدند تا به نامزد مورد نظر او کمک کنند. نامزدهای رقیبی که ممکن بود با حرف یا پول کنار روند، کنار گذاشته می‌شدند و برای فریب مردم آن کشور، از کاندیدای مطلوب غرب می‌خواستند در صورت لزوم ضد آمریکا هم حرف بزند و با تمام وجود کاری کند تا رأی بیاورد. از سوی دیگر، عده‌ای از جوانان محلی را سازماندهی می‌کردند و از طریق اروپاییها برایشان آموزش و حقوق قرار می‌دادند تا بر صحت انتخابات نظارت کنند. به این ترتیب نامزد مورد نظر با سرمایه‌های کلان غرب و با تبلیغات فراوان در برخی کشورها موفق می‌شد رأی بیاورد و اگر نظام حاکم نتیجه انتخابات را زیر سؤال می‌برد با یک تظاهرات گسترده مردمی(!) و حمایت رسانه‌ای غرب، فرد پیروز قدرت را در دست می‌گرفت. از این روش با موفقیت در صربستان، گرجستان، بلاروس، اوکراین و … استفاده شد۱٫}*

ارجاعات:
۱- پیام فضلی نژاد، “پروژه بی ثبات سازی آمریکا در ایران“، سایت پیام فضلی نژاد، ۲/۱۲/۸۷.

منبع:
*کتاب: گذر از فتنه ۸۸(تحلیل و بررسی دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و حوادث پس از آن)، جلد اول/ نویسنده: جمعی از نویسندگان/ تهیه کننده: معاونت سیاسی نمایندگی ولی فقیه در سپاه/ ناشر: اعتدال، قم/ چاپ سوم، خرداد ۱۳۸۹/ صص ۱۶۱ و ۱۶۲

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.