آخرین اخبار : 

پذیرش ولایت ، شرط عبادت حقیقی

پذیرش ولایت ، شرط عبادت حقیقی

            کشتی نجات ، معصومین

[ ۱ ـ محدّث و عالم بزرگ ، ثقة الاسلام کلینی ، در کتاب کافی به اسناد خود از ابوحمزه نقل می کند ، امام باقر (ع) فرمود :

« تنها کسی خدا را عبادت ( واقعی ) می کند که خدا را شناخته است ، اما کسی که خدا را نشناخته ، عبادتش در گمراهی است » .

عرض کردم : شناخت خدا چگونه است ؟

فرمود : « شناخت خدا عبارت از تصدیق خدا و رسولش و تصدیق ولایت و خلافت علی (ع) و ائمه اطهار (ع) و وفاداری به آن ، و بیزاری از دشمنان آنها است ، خداوند این چنین شناخته می شود » .

۲ ـ در کتاب وسایل و مجمع البیان از ابوحمزه ثمالی نقل شده است که گفت : امام سجاد (ع) از من و همراهانم پرسید : « بهترین نقطه ی زمین کجا است ؟

گفتیم : خدا و رسول خدا و فرزند رسول خدا بهتر می داند .

فرمود : « بهترین نقطه ی زمین بین رکن ( منظور از رکن ، حجرالاسود است ) و مقام ابراهیم (ع) ( در کنار کعبه ) است . هر گاه مردی به اندازه ی عمر حضرت نوح که در میان قومش ۹۵۰ سال ( به عنوان پیامبر ) بود عمر کند و در تمام این عمر ، در همین مکان روزها را روزه بگیرد ، و شبها را عبادت کند ، در صورتی که معتقد به ولایت ما نباشد ، این عبادات برای او هیچ گونه سودی نخواهند داشت » .

۳ ـ شیخ حُرّ عاملی در کتاب وسایل به اسناد خود از معلّی بن خُنیس نقل می کند که امام صادق (ع) به من فرمود :

« هر گاه بنده ای صد سال بین رکن و مقام ابراهیم (ع) عبادت کند ، روزها را روزه بگیرد و شب ها را به عبادت بپردازد تا حدی که ابروانش روی چشمهایش قرار گیرد و علائم پیری و فرتوتی در او پدید آید ، ولی به حق ما جاهل باشد ، برای او پاداشی نیست » .

۴ ـ نیز طبق مدارک قبل از امام صادق (ع) نقل شده است که امام باقر (ع) فرمود : جبرئیل به حضور پیامبر (ص) رسید و عرض کرد : خداوند سلام می رساند و می فرماید : « من آسمان های هفتگانه و آنچه در میان آنها هست و زمین و آنچه بر آن است را آفریدم ولی هیچ نقطه ای را بزرگتر از بین رکن و مقام نیافریدم ؛ هرگاه بنده ای ( در این مکان ) از آغاز آن وقتی که آسمانها و زمین را آفریدم تاکنون مرا بخواند ولی هنگام مرگ در حالی که منکر ولایت علی (ع) باشد با من ملاقات کند ، او را به آتش سقر جهنم سرنگون می کنم » .

۵ ـ علی بن ابراهیم قمی به اسناد خود از زراره نقل می کند که امام باقر (ع) در گفتاری فرمود : « درجه بالا و برجسته و کلید امر و درِ چیزها و خشنودی خدای مهربان ، اطاعت خداوند ، پس از معرفتش است . هر گاه مردی شب ها عبادت کند و روزها روزه بگیرد و همه ی ثروتش را در راه خدا انفاق کند و همه ی سال ها به حج برود ، ولی ولایت ولی خدا را نشناسد ، تا به ولایت او دل ببندد ، و همه ی اعمالش به راهنمایی او باشد ، او هیچ گونه حقّ پاداش از خدا ندارد ، و از اهل ایمان نخواهد بود » ( این روایات ، در بحارالانوار ، ج ۲۷ ، ص ۱۶۶ تا ۲۰۷ آمده است ) .

ورود از درهای رستگاری ، شرط اطاعت مقبول

… شناخت امام (ع) و اطاعت از او ، شرط پذیرش اصول و فروع دین است ، که لازمه آن ، وجوب اخذ احکام و مسائل دینی از آنها است . زیرا آنها باب و دری هستند که خداوند امر فرموده است از آن در وارد شویم ، آنجا که در قرآن می فرماید :

وَلَیْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوْاْ الْبُیُوتَ مِن ظُهُورِهَا وَلَکِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُواْ الْبُیُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا ( سوره بقره / آیه ۱۸۹ )

« نیکی و سعادت آن نیست که از پشت خانه ها به خانه ها بیایید ، بلکه نیکی و سعادت از آن کسی است که پرهیزگار باشد ، و از درهای خانه ها وارد خانه ها شود » .

برای روشن شدن مطلب ، نظر شما را به چند روایت جلب می کنم :

۱ ـ طبق روایت تفسیر صافی ، حضرت علی (ع) فرمود : « ما خانه هایی هستیم که خداوند امر فرموده است از در آنها وارد شوید . کسی که از ما پیروی می کند ، و به ولایت ما اقرار دارد ، حتماً از درهای خانه ها وارد خانه ها می شود ، و کسی که با ما مخالفت کند و غیر ما را بر ما برتری دهد ، از پشت خانه ها ( مانند دزد ) به خانه ها آمده است ؛ و ما صراط و راه مستقیم ( به آن خانه های سعادت ) هستیم که آنان از آن راه منحرف شده اند » .

۲ ـ ثقة الاسلام کلینی در کتاب کافی به اسناد خود از محمد بن مسلم نقل می کند : از امام باقر (ع) شنیدم که می فرمود : « هر کسی که آن چنان به خدا نزدیک شود که او را با تحمل رنج های طاقت فرسا عبادت کند ، ولی معتقد به امامی از ناحیه ی خدا نباشد ، سعی و کوشش او پذیرفته نیست ؛ او گمراه و حیران است و خداوند به اعمال او بی اعتنا است . مَثَل او همانند گوسفندی است که از چوپان و گلة خود ، گم و دور شده ، در روز در حال سرگردانی در رفت و آمد است ، وقتی که شب شد ، گله را بدون چوپان می بیند و به آن ملحق نمی شود ، وقتی که چوپان ، گلة خود را به حرکت در می آورد ، آن گوسفند را می بیند و به او فریاد می زند : به چوپان و گلة خود ملحق شو ! آن گوسفند متحیر و سرگردان بدون چوپان می ماند ، در نتیجه ، نه راهنمایی دارد و نه نگهبانی ؛ در این بحران گرگ او را غافلگیر می کند و می درد .

ای محمد بن مسلم ! به خدا سوگند جریان ولایت ما هم چنین است ، کسی که از این امت ، صبح کند ولی از طرف خداوند متعال به امامی معتقد نباشد ، صبح کرده ، در حالی که حیران و سرگردان ، خوراک شیطان است ، هر گاه به همین حال از دنیا برود ، به مرگ کفر و نفاق مرده است » .

ـ طبق روایت دیگر ، رسول خدا (ص) فرمود : « در شب معراج ، خداوند به من فرمود : ای محمد اگر بنده ای از بندگان من آنقدر عبادت کند که اعضایش از یکدیگر جدا شود ، مانند شنّ بالی ( مشک خشکیده ) شود ، ولی منکر ولایت شما باشد ، اعمالش را نمی پذیرم … » ( زیرنویس ، ص ۱۵ ) ] ۱


ارجاعات


 

1 ـ کتاب : چرا شیعه شدیم ؟/ تألیف : علامه محمد حسن قبیسی جبل عاملی / مترجم : محمد محمدی اشتهاردی / نشر مطهر / چاپ اول ۱۳۸۱ / ص ۱۱ و ۱۲ و ۱۳ و ۱۴ و ۱۵

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.